skip to Main Content

Heb je een vraag?
Laat het me weten, ik denk en maak graag met je mee.

Contact
Femke van der Wijk
femke@studiovander.nl
06 52624420

Studio adres
IJsselmeerlaan 2 (Bloomstudios)
1382 JT Weesp

linkedin instagram

Ik ben geïntrigeerd door het fenomeen ‘botanisch stoepkrijten’. Het idee: onkruid determineren en gelijk erbij op straat schrijven met welk plantje je van doen hebt.

Plantblindheid verhelpen

Gewoon een dikke pijl naar een stukje groen trekken, en ‘schijfkamille’, ‘paardenbloem’ of ‘straatgras’ erbij schrijven. Dat is botanisch stoepkrijten. Straatgras is trouwens blijkbaar een bestaande soort – dus niet een sympathieker woord voor onkruid. Fijne ludieke actie, duidelijk daad bij het woord voegen – zoals onkruid ‘stoepplantjes’ noemen, en planten geen ‘onkruid’ noemen. Elke plant telt, het is tijd voor een herwaardering van ál het groen. Dat vraagt om een andere manier van kijken. Dat stoepkrijten helpt daarbij.

Het heeft iets liefs. Die ene kleine pionier tussen de stoepstenen krijgt de spotlight. Wordt gezien. Dé manier om mensen van hun ‘plant blindness’ af te helpen. We schijnen als mensendieren vooral rechtdoor te kijken en gericht te zijn op beweging; kleine plantjes zullen ons zo snel niet aanvallen. En dus zien we ze compleet over het hoofd. Maar geschrijf op de publieke weg zouden we dan wél ineens zien. Omdat het doorbreekt wat je in je omgeving voor lief neemt?

Calciumcarbonaat

Geef het beestje een naam en het bestaat. Het plantje wordt een individu. Hoewel daar dan ook iets wringt. Want we hebben al gespecificeerd: van onkruid of stoepplant naar een plantensoort, maar wat als dat ene plantje het liefst bij zijn naam genoemd wordt? Als hij niet over een kam geschoren wil worden maar gewoon Sander of Doris op straat zou willen zien staan? En werkt het ook als je lekker wandelt en dan plots struikelt over het woord Taraxacum officinale? Hoe ziet die paardenbloem er dan ineens uit?

Hoe dan ook, mooi hoe taal, een naam, iets zichtbaar maakt. De dingen die we graag willen zien tenminste. De dingen die de krijters aan anderen willen laten zien en via tekst overbrengen. Zelf krijg ik wel erg zin om achter ze aan te lopen met een stevig stuk krijt, en ‘krijt’ te schrijven bij hun schrijfwerk, daarbij ‘calciumcarbonaat’, daarbij dan weer een pijl met ‘de naam van krijt’, en zo verder tot het einde van de straat. Het is dat ik zo van planten houd.

Back To Top