skip to Main Content

Wil je illustraties | advies | tekst | iets vragen?
Laat het me weten! Ik denk en maak graag met je mee.

Contact
femke@studiovander.nl
06 52624420

linkedin instagram

Studio adres
IJsselmeerlaan 2 (Bloomstudios)
1382 JT Weesp

Twee goed gevulde mappen met brieven en documenten kreeg ik van mijn vader. ‘Dat is wel wat voor jou’. Ik houd van oud blijkbaar. Van mijn opa had ik al een jaren ’30 typemachine en antieke fotocamera van een jaar of 20 later. Nu had ik zijn verhaal, dacht ik.

De afgelopen zomer heb ik de tijd genomen om hier nu eens écht goed naar te kijken. Want eigenlijk wist ik niet zoveel. Wat ik uit de verhalen van mijn vader wist, was alweer van lang geleden. Was bij mij een soort sleetse opsomming geworden van dingen die ‘ongeveer’ zo zaten, en de goed – foutvraag vond ik niet relevant. Met de twintig jaren die sinds het overlijden van mijn opa zijn verstreken is ook hijzelf een herinnering geworden. Maar nu, in al die briefjes, in die documenten en in dat handschrift was hij toch echt aanwezig. Is die tijd van decennia terug voelbaar. En toch ook niet. Want hoe beter ik kijk, hoe meer vragen er zijn. Hoe meer ik raak losgezongen van iets wat ‘echt’ zou moeten zijn.

Mijn overzichtsdrang. Dit is alles uit de 2 mappen; een geschiedenis in 150 papiertjes

Ik lees korte boodschappen op mini-briefjes die in kleding werden verstopt, een verslag van een dag, een verslag van wachten, van wat er gegeten werd. Spullen en gewoonten die al zo lang niet meer van deze tijd zijn. De dagelijksheid maakt het tastbaar. Ik vind het prachtig: het taalgebruik, het handschrift, de verschillende soorten papier. De absurditeit van zinnetjes uit hun context gerukt. En tegelijk is er een rem. De vraag: kan dat? Mag dat, als het over oorlog gaat? Bij Charlotte Mutsaers lees ik: ‘Vaak merk ik dat schoonheid- en zelfs gevoelsbeleving aan zware ketenen van voorwaardelijkheid zijn gelegd. Zinloze ketenen – met mijn instemming zijn ze niet gemaakt – maar breek ze maar eens open’ (in Zeepijn).

Dit bijvoorbeeld. Wat maakt iets het bewaren waard?
Tijdens het proces van onderzoeken en reconstrueren houd ik een schetsboek of dagboek bij. Voor de kleine details bijvoorbeeld.

Work in progress | Uitpluizen, reconstrueren, opschrijven, tekenen – ik wil er iets mee, deze twee mappen met documenten. Wat ‘t wordt, dat zal zich uitwijzen. In de tussentijd deel ik af en toe updates, aantekeningen en hersenspinsels.