skip to Main Content

Heb je een vraag?
Laat het me weten, ik denk en maak graag met je mee.

Contact
Femke van der Wijk
femke@studiovander.nl
06 52624420

Studio adres
IJsselmeerlaan 2 (Bloomstudios)
1382 JT Weesp

linkedin instagram

Een tijdje terug begon ik met het tekenen van verschillende portretten. Of liever: 99 varianten van één portret – dat van schrijver Raymond Queneau. Nu heb ik ze. En het mooie is: het resultaat is veel meer dan een collectie tekeningen. Drie positieve bijvangsten.

Oefening in kijken
Aan het begin varieerde ik redelijk veilig; bleef dicht bij wat ik zag. En koos dan eens potlood, dan pen of ecoline. Een simpele lijn, tegenover een meer gedetailleerde invulling, of een kopie van een bestaande stijl (zoals de ‘klare lijn’). Maar het bleef een afbeelding van een hoofd.

Dan moet je er toch aan: out-of-the-box denken. Dat hoofd loslaten, en anders gaan kijken. Toen zag ik een papier met een kopie van een foto, waarop elementen in zwart, grijs en wit. Dát geeft speelruimte. Vanaf dat moment had ik materiaal dat ik op mijn manier kon inzetten. Op onderzoek naar stijl, compositie, interpretatie, noem maar op. Het kopietje dat ik steeds als basis gebruikte? Materiaal! Verknipt en gebruikt.

tekening bril en pijp

  Resultaat 1

Een eigenaardige – nog net niet dwangmatige – hang om dingen steeds van verschillende kanten te bekijken. Ze proberen niet te zien als hoe ze zich voordoen. Het maakt je wel wat los van de werkelijkheid (die gelukkig toch niet eenduidig is).

Doorzetten
Je doel is de honderd halen. Dat is een kwestie van doorzetten. En omdat ik niet uit was op een herhaling van zetten, moést ik wel op onderzoek uit. En daarin bleken alle stappen nodig. Het máken – het tastbaar onderzoeken en de weerslag daarvan – brengt je naar een volgende stap. Die je niet van tevoren kent.

  Resultaat 2

Het besef dat doen en doorzetten onverwachte ideeën kunnen opleveren. Dat je beter op weg kunt gaan in plaats van eerst je eindbestemming bepalen. En dus ook dat clichés vaak waar zijn.

Einde is een begin
De eindsprint was anders dan het begin. Omdat ik de finish zag, én omdat mijn mogelijkheden uitgeput raakten. Of mijn materiaal kaalgeplukt, wie weet. Daardoor werd het proces materiaal. Ik vind het heerlijk, meta-maken of je eigen Droste-effect zijn, maar niet in dit project. Zo ontstond er toch een natuurlijk einde.

  Resultaat 3

Opluchting. En nog beter: nieuwe ideeën (de zijpaden die je op de ontdekkingstocht niet insloeg)!

Natuurlijk kun je ze bekijken:

BewarenBewaren

BewarenBewaren